jan06

Goede voornemens? Doe mij maar het BG-dieet.

Goede voornemens? Doe mij maar het BG-dieet.

De helft van de Nederlanders begint er niet meer aan, maar voor een groot deel van onze landgenoten is het nieuwe jaar toch het aangewezen moment om zaken anders aan te pakken: de Goede Voornemens. Meer bewegen of beter nog fanatiek sporten, minder eten, niet meer snoepen, een beter mens zijn, minder geld uitgeven, geduldiger zijn enzovoorts, enzovoorts.

Na een fanatiek begin in de eerste paar weken volgt al snel een kentering in De Nieuwe Levensstijl. Dat sporten is toch wel erg vermoeiend en veel gedoe. Moet je de deur uit door weer en wind, terwijl de bank uitnodigend op je wacht en de zak chips bijna op je schoot springt. En dan dat lijnen. Pffff. Dagdromen over taart, koek of drop en vol verlangen denken aan dat glaasje wijn als je een slok neemt van je glas water.

En dan is het zomaar Blue Monday. Pardon??? Ja, blauwe maandag in goed Nederlands. De meest deprimerende dag van het jaar. Althans, volgens de Britse psycholoog Cliff Arnall. Hij bedacht in 2005 een ‘wetenschappelijke’ formule waaruit zou blijken dat de eerste maandag van de laatste volle week in januari de beroerdste dag van het jaar is. Op die bewuste maandag voelen de meeste mensen zich neerslachtig, ontevreden, verdrietig en depressief.

De goede voornemens zijn hopeloos mislukt, het weer is nog steeds belabberd en vakantie lijkt nog ver weg. Kortom, geen reden tot vreugde. Ik herken dit wel. Hoewel wetenschappers gehakt maken van Arnalls formule, is het wel zo dat veel mensen zich rond die tijd beroerd voelen.

Dat gaat mij niet gebeuren. Ik ga het dit jaar namelijk anders doen: ik kijk niet meer naar wat ik niet kan, waarin ik heb gefaald of wat ik eigenlijk zou moeten doen. Nee, ik accepteer mijn zwakheden en tel mijn zegeningen.

Neem nou gezondheid. Binnenkort mag ik weer aan de slag voor het magazine van het Tesselhuus, een vakantiehuis op Texel voor jongeren en volwassenen met een ernstige lichamelijke handicap, zoals de ziekte van Duchenne of ALS. Deze mensen, afkomstig uit heel Nederland en gekluisterd aan hun elektrische rolstoel, beleven er de tijd van hun leven. Even kunnen zij onbezorgd genieten van fantastische uitstapjes, mogelijk gemaakt door het goede werk van de Rotary en Lionsclub op Texel en tientallen vrijwilligers en donateurs. Meerdere malen heb ik het Tesselhuus bezocht en de tijdelijke bewoners geïnterviewd. Schrijnende verhalen, waarbij je de tranen over de wangen lopen.

En toch. Ondanks hun handicaps en beperkte levensverwachting, stralen deze mensen een ongelooflijke kracht, energie en blijheid uit. Het draait daarbij om acceptatie; kijken naar wat je nog wel kunt en daarvan genieten. Sommige vakantiegasten kunnen hun rolstoel nog slechts met hun mond bedienen, anderen communiceren via hun oogleden of kunnen alleen met de grootst mogelijke moeite nog praten. En toch is er dat Grote Genieten.
Eigenlijk zouden we ons allemaal eens moeten inzetten voor anderen die het minder hebben getroffen. Het relativeert, stimuleert en activeert. Het doet je beseffen wat voor geluksvogel je eigenlijk bent. Dat je kunt rondrennen, sporten en doen wat je wilt. Ook al is dat lui op de bank hangen. En daarom kies ik dit jaar voor het Blijf Gezond-dieet.